Predikherenhof
Het prachtige Predikherenhof in de Heistraat is vanouds een bekend buitengoed, en werd in zijn huidige vorm gebouwd als buitenverblijf van de familie Van Pottelberghe de la Poterie (cf. wapenschild). Er is een prachtig omgevend park en nog gedeeltelijk omwald kasteeltje in neorococostijl ontworpen door de gekende architect V. Vaerwyck. Deze versie dateert van 1909. Het is geïnspireerd op de rococogevel van de "Hoofdwacht" op de Kouter te Gent. De gevel omvat een gekornist fronton met ingeschreven omlijste oculus en wapenschilden van de familie Van Pottelberghe de la Poterie.
Auteur: Dromos
Meer informatie
Kasteel

De Kaaihoeve
In Zwalm werden belangrijke sporen gevonden uit de Gallo-Romeinse periode. Uit het Gallia Belgica van Julius Caesar weten we dat het gebied langs deze kant van de Schelde bevolkt werd door de Nerviërs. Zij controleerden een belangrijke handelsroute die van Boulogne naar Keulen liep. Langs de Schelde bevonden zich toen al een aantal overslagzones voor goederen, zoals ook hier het geval was. In het begin van de 19de eeuw werd op deze plek de Kaaihoeve gebouwd. Door de rechttrekking en verbreding van de Schelde in de 20ste eeuw werden de oude meanders echter afgesloten van de rivier en verloor De Kaaihoeve zijn overslagfunctie. In 1993 kreeg het gebouw een nieuwe bestemming als natuureducatief centrum van de provincie Oost-Vlaanderen. Dankzij het landinrichtingsproject van de Vlaamse Landmaatschappij werd dit stukje Scheldevallei een mooi natuurgebied. Loop zeker eens binnen in de Kaaihoeve en de bijhorende natuurtuin.
Auteur: Stad Oudenaarde
Meer informatie
Hoeve

Tissenhovemolen
Het gaat hier om een voorloper van de nog bestaande Oude Molen of Tissenhovemolen in Mater, die aldus de oudste voorgeschiedenis heeft van alle nog bestaande Vlaamse windmolens! Wel werd de molen een aantal keren herbouwd (o.m. in 1768) en werd hij in 1787 een paar honderd meter verplaatst naar de huidige plek. Tot het einde van het Ancien Régime bleef de molen in het bezit van de heren van Schorisse.
De huidige staakmolen dateert van 1768. Hij werd vermoedelijk naar hier overgebracht van een lager gelegen kouter in het noordoosten, op ca. 350 meter van de huidige. Deze molen bevindt zich op 105 meter boven de zeespiegel. Bij zijn verplaatsing werd er een driezolder van gemaakt. De molen kwam voor in het penningkohier van 1571 als eigendom van de baron van Schorisse.
Omwille van zijn uitzonderlijke ligging en panorama, de torens van Gent en Deinze zijn met het blote oog zichtbaar, gebruikten de Duitsers hem in de Tweede Oorlog als uitkijkpost. Op 28 maart 1956 werd de molen beschermd als monument. De molenweg, de kasseiweg De Jagerij, werd op 30.04.2004 beschermd als monument. In 1975-'76 onderging de molen een ingrijpende, maalvaardige restauratie. De geklinknagelde roeden werden dan vervangen door pestelroeden. De buik op de windweeg (aangebracht rond 1928 voor een derde steenkoppel) en de kombuis aan de vangzijde (voor de zeskantbuil) werden in 1976 "weggerestaureerd". Begin 2006 werden de roeden vervangen door nieuwe eikenhouten pestelroeden. De molenbouwers Wieme uit Machelen (Zulte) legden ook nieuwe eikenhouten schaliën op de kap en de windweeg. Ontwerper was ir.-arch. Sabine Okkerse uit Horebeke. De werken bedroegen ca. € 120 000. OP 12 augustus 2006 werd de herstelde molen feestelijk ingehuldigd.
Auteur: Diepken
Meer informatie
Windmolen

Landschaps element
Langsheen het Kapitein Fremault wandelpad geniet u van de nog ongerepte natuur in deze gemeente. In elk van de vier seizoen biedt het landelijk landschap een waaier van kijkplezier en de aantrekkingskracht der natuur. Door dit gebied trok de Franse Infanterie eenheid o van het station van Eke, de Edemolen te bereiken.
Auteur: Comité 7 oktober
Groene passageplek

Varent
Gemiddeld: 8.6 %
Afstand: 0.8 km
Hoogte start: 28 m
Hoogte top: 97 m
Hoogteverschil: 69 m
Maximum: 13%
Auteur: BDST
Beklimming

Sint-Aldegondiskerk
De Sint-Aldegondiskerk in de Oost-Vlaamse deelgemeente Deurle is toegewijd aan de heilige Aldegondis. Het is een bakstenen neoromaanse kerk die in 1835 werd gebouwd. Het interieur is neoclassicistisch.
De kerk werd verbouwd in 1912 en tussen 1980 en 1986 gerestaureerd. Ze vervangt een kerk waarvan in het Rijksarchief te Gent een vermelding uit 1121 terug te vinden is. Deze kerk stond aan de rand van het Warandebos, 160 m verwijderd van de Leie. De vroegere kerk had zoals zovele andere te lijden van de Beeldenstorm en oorlogen. Ze werd door Hollandse milities geplunderd in 1645 die de altaren vernielden en de beelden verminkten. Een in 1660 gebouwde sacristie bewaarde de belangrijkste voorwerpen.
Auteur: Wikipedia
Kerk

Brouwerij Cnudde
Brouwerij Cnudde is een familiale Belgische brouwerij gelegen in het Oost-Vlaamse dorp Eine, deelgemeente van de stad Oudenaarde. Augusts Meheus uit Aarsele huwde Stephanie De Lepeleire uit Eine en was zeepzieder in de Fabriekstraat 5. Hun 2 zonen Hector Isidoor en Aimé begonnen tevens met een brouwerij. Kort na 1886 na het overlijden van Hector Isidoor stopte Aime met de zeepziederij en werd enkel de brouwerij verder gezet. De brouwerij Cnudde werd in 1919 gekocht door Alfons Cnudde om er de bestaande brouwerij van Hector en Aimé Meheus verder te zetten. Alfons werd in 1933 opgevolgd door zijn zoon Omer. Deze werd op zijn beurt in 1948 opgevolgd door zoon Louis. Adolf Mornie was brouwer van dienst gedurende de periode 1944 en 1948 bij de generatiewissel tussen Omer en Louis. In 1953 werd de brouwerij verbouwd om het verouderde materiaal te vervangen. In 1988 werd het trekken op flesjes gestopt. In 2009 werd hier gedeeltelijk op terug gekomen. Vanaf 1993 is Louis op pensioen en zijn zonen Lieven, Steven en Pieter nemen de zaak over. Voor deze vierde generatie is het brouwen van bier een deeltijdse betrekking. De brouwerij ligt juist naast het kerkhof van Eine. Het opgepompte water waarmee het bier wordt gebrouwen is dus kerkhofwater. Er wordt een beperkt aantal keer per jaar gebrouwen. Ze produceren 2 bieren: - Cnudde Oudenaards bruin - Cnudde Bizon (met kriek). Cnudde Oudenaards Bruin wordt ook soms het Kerkhofsop of Kerkhofbier genoemd. Lange tijd werd Cnudde Oudenaards bruin enkel geleverd per vat, zodat het moeilijk te verkrijgen was buiten Eine en omstreken. Sedert 2009 is Cnudde Oudenaards bruin ook verkrijgbaar in flessen.
Auteur: pmoerman
Brouwerij

Scheldevalleiroute 2
Deel 2 van de tocht door de Scheldevallei, van Gavere tot Oudenaarde. De bijna kaarsrechte loop van de rivier ontstond door toedoen van de mens. Om de Schelde beter bevaarbaar te maken voor grote schepen, sneed men de meanders af. Die bleven achter als stille getuigen van het grillige verleden van de stroom. De talrijke 'oude Schelde-armen' groeiden stuk voor stuk uit tot waardevolle natuurgebieden, waar het heerlijk rustig fietsen is. Zoals aan de Kaaihoeve in Meilegem, waar een natuureducatief centrum onderdak vond
Voor bijkomende informatie klik hier.
Auteur: Ikke100
Fietsroute

B&B De Notelaar
Ben je wandelaar, fietsliefhebber, natuurliefhebber? Hou je van natuur, cultuur, historiek of lekkere restaurants? Je vindt het bij 'B&B De Notelaar' Het landhuis Het landhuis – gerenoveerd in landelijke stijl – maakt deel uit van een oude hoeve van begin vorige eeuw. Het huis is vooraan en aan de zijkant omgeven met akkers. De grote tuin biedt zicht op een natuurgebied met daarin een 17de eeuwse watermolen, de Vanderlindens molen. Midden in onze tuin staat een prachtige notelaar die getuigt van vervlogen tijden. De kamers Op de zolderverdieping zijn er twee kamers voor twee tot vier personen. De kamers zijn voorzien van een dubbel bed en een zitruimte. Daar staat een dubbele slaapcanapé als gezellige bank voor de TV. Er kan zelfs nog een kinderbed bij. Iedere kamer is voorzien van splinternieuwe badkamer met douche, lavabo en toilet. Ontbijt Iedere morgen staat een uitgebreid, lekker en gezond (zo veel mogelijk biologisch) ontbijt voor je klaar! Wandelen en fietsen Wil je wandelen, fietsen of gewoon genieten? Alle toeristische info ligt voor je klaar in onze gemeenschappelijke ruimte! De omgeving Zag je de zwalmstreek al? Genieten van heuvel tot vallei, tussen velden en bossen, langs beekjes en rivieren? Het verleden van de vele watermolens ontdekken. Rondritje maken langs kleine dorpjes met gezellige pleintjes? Genieten van vele streekgerechten en dranken. Dit in de gemoedelijke sfeer van de Zwalmstreek. Je bent er van harte welkom! De watermolens De watermolens zijn onze oudste en merkwaardigste getuigenissen van ambachtelijke en industriële archeologie. Zwalm mag terecht pronken met zeven watermolens, waarvan vier op de Zwalm. Je zal gefascineerd zijn door het vallende, kolkende water, door het eindeloos geruis en de beweging, door het mysterieuze van een ingewikkeld gemaal. Achter onze tuin staat de Vanderlindensmolen op de Peerdestokbeek, verscholen tussen het kreupelhout. Hij deed ooit dienst als wasmolen en blekerij.
Auteur: B&B De Notelaar
B&B

Museum Dhondt-Dhaenens
In 1967 geven Jules en Irma Dhondt-Dhaenens architect Erik Van Biervliet de opdracht een modernistisch gebouw op te trekken vlak bij hun huis. Ze willen er hun eigen kunstcollectie onderbrengen, maar tegelijk moet het ook een plek worden waar culturele en artistieke activiteiten plaats kunnen vinden. Ondertussen is het gebouw een museum geworden waar belangrijke privéverzamelingen van moderne en hedendaagse kunst ontsloten worden en daarnaast ook een kunstencentrum dat een belangrijke rol speelt in de internationale kunstwereld. *Openingsuren: open van woensdag tot zondag 10u tot 17u (zomer: 10u tot 18u). Gesloten op maandag, dinsdag, tijdens af- en opbouw van tentoonstellingen, op 24-25/12 en 31/12 & 01/01.
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Museum

Brouwerij Ide
Rond 1872 kocht Francis Ide de oude herberg 'De Croone' (Stationsstraat 3B) om er een brouwerij in op te richten. De brouwerij Ide werd stopgezet in 1981. Het gemeentebestuur kocht het gebouw, restaureerde het en vormde het om tot een cultureel centrum. Een in het oog springend kenmerk van het gebouw is de hoge schoorsteen die tot op heden bewaard is.
Auteur: Dromos
Brouwerij

Onze-Lieve-Vrouwkerk
Ingeplant ten oosten van het driehoekig, vroeger beboomd dorpspleintje, midden ommuurd kerkhof met fraai ijzeren toegangshek aan gietijzeren zuilen en twee flankerende linden in het westen op het kerkhof, links van de kerk, stenen beeld van het Heilig Hart van Jezus, van 1929. Calvariekapel tegen kerkhofmuur achteraan, tevens grafkapel van pastoor J. De Clerck, van circa 1900. Kerkwegel tussen twee muren aan noordzijde leidend naar de pastorie. Oorspronkelijke, éénbeukige kruiskerk met kruisingstoren op vierkante basis en achthoekige klokkenkamer, uit Doornikse steen in onregelmatig verband, vermoedelijk opklimmend tot de 12de eeuw. Sinds 1232, parochie in het bezit van Gentse Sint-Pietersabdij die het patronaat bezat en instond voor herstellingen en uitbreidingen. Volgens bewaarde rekeningen belangrijke werken voornamelijk in de tweede helft van de 18de eeuw: noordelijke zijbeuk gebouwd van baksteen en vloer verhoogd in 1768, reparaties aan kerk, toren en koor in 1773 onder leiding van L. De Villegas, religieus en bouwmeester van de abdij, plafond van 1775 en verrijking van meubilair. Volgens schetsen van A. Van Lokeren van 1846, uitwendig nog grotendeels gotisch uitzicht. Nieuwe uitbreiding in 1852-55 naar ontwerp van architect F. Cardon, zoon, uitgevoerd door aannemer E. Soetes: bouwen van zuidelijke zijbeuk, identiek aan noordbeuk, slopen van de kruisingstoren en uitbreiding van kerk naar het westen met één travee met ingebouwde vierkante westtoren en behouden doch verhoogd en driezijdig uitgebouwd 18de-eeuws koor en sacristie. Eveneens aangepast interieur in 18de-eeuwse stijl met identieke stucplafonds en arcade in zuidelijke beuk. Tweede sacristie van 1860. Aanzienlijke beschadiging tijdens de Eerste Wereldoorlog door opblazen van de toren waarbij de torentravee volledig vernield werd evenals alle glasramen. Hersteld in 1922 onder leiding van architect A. Poppe onder meer met verplaatsen van de uurwerken naar het dak. Laatste restauratie en herschilderen in 1983 (zie gevelsteen) onder leiding van architect M. De Vleeschhouwer. Huidige kerk met rechthoekige plattegrond van het pseudo-basilicale type, schip en zijbeuken van zeven traveeën met ingebouwde toren en koor van één travee met driezijdige sluiting. Sobere baksteenbouw op plint van zandsteen, met behoud en zandstenen hoekblokken tussen eerste en tweede travee van noordelijke zijbeuk, wijzend op 18de-eeuws gedeelte. Afdekkend leien zadeldak. Westgevel met rondboogdeur in geprofileerde arduinen omlijsting met imposten en sluitsteen, erboven rondboogvenster en bekronende nis. Vierkante toren met twee geledingen met rondboogvormige galmgaten; ingesnoerde achthoekige naaldspits. Bekronend kruis en windhaan met jaartal 1855. Zijgevels en koor met getoogde, vlak omlijste vensters (glas in lood) en aflijnende geprofileerde bepleisterde band onder de gootlijst. Sporen van gedicht getoogd deurtje in tweede noordelijke travee. Interieur. Homogeen 18de-eeuws voorkomen met opvallend brede middenbeuk en smalle zijbeuken gescheiden door rondboogarcaden op bepleisterde zuilen met lijstkapiteel. Middenbeuk met houten tongewelf, zijbeuken met gedrukte gewelven met stucversiering, gescheiden door gordelbogen. Schei- en gordelbogen verrijkt met typische Lodewijk XV-schelp- en rocaillemotieven (origineel in noordbeuk, nagebootst in zuidbeuk). Koorwanden met beschilderde houten lambrizeringen en polychrome sjablonenbeschildering erboven. Mobilair: Schilderijen: 15 schilderijen op doek, de Mysteriën van de rozenkrans, van 1776, volgens F. De Potter toegeschreven aan van Reyschoot en gerestaureerd (?) in het derde kwart van de 19de eeuw; Heilige Hiëronymus in zijn werkkamer, Vlaamse School, 17de eeuw; Onze-Lieve-Vrouw schenkt de Rozenkrans aan Heilige Dominicus Guzman, Vlaamse School, 18de eeuw. Hoofdaltaar, portiekaltaar, gepolychromeerd en gemarmerd houten, uit de tweede helft van de 18de eeuw. Noordelijk zijaltaar van Onze-Lieve-Vrouw, portiekaltaar in gepolychromeerd en gemarmerd hout, geschonken door S. Delebecque-Van Goethem in 1856 (zie gedenksteen rechts). Zuidelijk zijaltaar van Heilige Rochus van Montpellier, portiekaltaar in gepolychromeerd en gemarmerd hout, uit het derde kwart van de 19de eeuw. Eikenhouten preekstoel door D. Latte, van 1857 met fragmenten (kuip?) van preekstoel van 1779. Ten zuiden biechtstoel uit eikenhout, uit het derde kwart van de 18de eeuw. Ten noorden biechtstoel uit eikenhout, van 1853 door J.B. Haeck. Doopvont uit de 17de eeuw met koperen deksel. Orgel van J. Anneessens, van circa 1925 mogelijk met enkele behouden pijpen van het van Peteghemorgel van 1787, gewijzigd in 187 5 door L. Lovaert en vernield in de Eerste Wereldoorlog. Oude grafstenen: binnen in koormuur, in een kast rechts van hoogaltaar, witmarmeren plaat met opschrift ter ere van A.F. Volcaert, 1681, en in de vloer; in noordelijke buitenmuur een verweerde arduinen grafsteen eveneens van A.F. Volckaert, heer van Welden, (1681) oorspronkelijk binnen, onder de oude toren gelegen, en 19de-eeuwse grafstenen. Een Piëtakapel van 1945, afkomstig van een huis aan de Klosse werd tegen de kerk heropgebouwd.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Kerk

Kasteel Hemelrijk
Zogenaamd "Kasteel van Hemelrijk". Vroegere zogenaamd "Goed te Magheret", een hoeve opgericht in de 15de eeuw door het ontginningsdomein Scheldevelde van de Gentse Sint-Pietersabdij, circa 1840 zogenaamd "Hemelrijk" en buitenverblijf van F. Deynoodt. Circa 1850 door de familie De Rudder-Deynoodt nieuw, laat-empire landhuis gebouwd in prachtig park, aangelegd door plantkundige F. De Rudder zelf, en één van de mooiste parken van de Gentse regio. Fraai ijzeren hek tussen achthoekige pijlers op arduinen sokkel en dito bekroning, vlakbij de rijksweg Gent-Oudenaarde. Bepleisterd en beschilderd kasteeltje van vijf traveeën en twee en een halve bouwlaag onder mansardedak (leien), in zijn huidige vorm daterend van uit het eerste kwart van de 20ste eeuw met behouden kern van drie traveeën en twee bouwlagen, van circa 1850. Voorgevel met geaccentueerd middenrisaliet met zuilenportiek en terras op de verhoogde begane grond, balkon op de bovenverdieping; bekronend driehoekig pseudo-fronton met oculus. Rechthoekig omlijste vensters, benedenvensters met frontonbekroning en drielicht in het risaliet van circa 1850; venstertjes op de halve verdieping en fijne neo-empire stucmotieven op de borstweringen uit hetr eerste kwart van de 20ste eeuw. Complex uitgebouwde achtergevel met later toegevoegde terrassen en bordestrap naar de tuin met zwemkom.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Kasteel

Sint-Amandus
Georiënteerde neogotische parochiekerk van 1922 naar ontwerp van architect H. Valcke met vroeger omringend ommuurd kerkhof, gebouwd op de grondvesten van de in 1918 verwoeste kerk van 1792 die zelf een Romaanse kerk verving. Romaanse kerk wellicht ingeplant ten noordoosten van de huidige kerk, zie oude grondvesten. Deel van het meubilair en torentrap van kerk van 1792 bewaard. Op 2 december 1923 kerk geopend voor de eredienst en op 14 mei 1924 door Mgr. Seghers gewijd. Restauratie van kerkmeubilair in de jaren 1930. Aan de buitenkant beschadigd tijdens Wereld Oorlog II; toren heropgebouwd in 1941 door H. Valcke. Driebeukige neogotische basiliek, schip van vier traveeën, vijfhoekig koor met flankerende sacristie en vierkante toren boven het portaal. Baksteenbouw met natuursteen voor afwerking, op natuurstenen sokkel, leien zadel- en lessenaarsdaken (zijbeuken) en leien torenspits. Ten noordwesten, spitsbogig portaal waarboven beeldnis met plaasteren Sint-Amandusbeeldje; voordien in nis boven deur van schooltje (zie nummer 255). Ten Westen van het portaal een houten gekruisigde Christus van 1756 door F. Hebbelinck, vroeger in verdwenen beenderhuis achteraan de vroegere kerk. Doorlopende zandstenen kordons, zijbeuken met spitsbogige gekoppelde vensters en steunberen, middenbeuk geopend door vier oculi, koor met drie spitsbogige vensters. Interieur eertijds met sjabloonfriezen en muurschilderingen (zie opname 1943) thans witbepleisterd met houten lambrizering van 1932 door H. Valcke. Granieten plint in portaal in 1935, nieuwe trapvloer in hoogaltaar in 1938 en nieuwe vloer in doopkapel in 1939. Bakstenen straalgewelf met zandstenen graten en geprofileerde consoles in koorafsluiting, midden- en zijbeuken met kruisribgewelf met zandstenen graten en geprofileerde consoles, spitsbogige scheibogen op zuilen met geprofileerd kapiteel. Mobilair. Beelhouwwerk: Sint-Amandus van Maastricht, 19de eeuw, hout en gips. Hoofdaltaar, marmer, tweede helft van de 18de eeuw, classicistisch, op altaartafel rond tabernakel bekroond met koepel. Noordelijk zijaltaar van Onze-Lieve-Vrouw, altaartafel waarop eiken retabel, 1938, neogotisch door G. Goethijn. Zuidelijk zijaltaar van Heilige Amandus, altaartafel waarop eiken retabel, 1932, neogotisch door G. Goethijn. Koorgestoelte, eik, tweede helft van de 18de eeuw, door P. Alexander(?), afbeelding van goddelijke en zedelijke deugden en wapen van van Lichtervelde - van Casina, laatste heren van de baronnie Heurne-Eine, in 1932 hersteld. Communiebank, eik, tweede helft van de 18de eeuw, in 1932 hersteld. Preekstoel, 19de eeuw, neogotisch, hout en doek, G. Goethijn. Biechtstoelen; eik, uit de tweede helft van de 18de eeuw, één in 1931 gerestaureerd door G. Goethijn. Orgel, 1930 door L. Daem, in 1932 hersteld. Doopvont, wit marmer en koperen deksel, 18de eeuw. Glasramen in koor en zijbeuken van 1923. Gesculpteerde gepolychromeerde kruisweg, kalk, 1923 door A. De Beule. Acht grafstenen uit de 18de eeuw. DE TOLLENAERE A., Geschiedenis van de Kerk van Heurne, in Handelingen van de Geschied- en Oudheidkundige Kring van Oudenaarde van zijn Kastelnij en van den Lande tusschen Maercke en de Ronne, XIV, 1964-65, p. 31-78. VANDENBUSSCHE-VAN DEN KERKHOVE C., Fotorepertorium van het meubilair van de Belgische bedehuizen, Provincie Oost-Vlaanderen, Kanton Oudenaarde, Brussel, 1978, p. 29-31.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Gebedsplaats

Heilige Rochuskapel
Zogenaamd "Heilige Rochuskapel", gelegen voor het later gebouwde molenaarshuis nummer 14 van de achtergelegen watermolen op de Boekelbeek, naar verluidt gebouwd in opdracht van de molenaarsfamilie Vande Eecken in 1851. Witgeschilderde bakstenen kapel onder zadeldak (pannen). Voorpuntgevel met geschilderd opschrift "h. rochus b.v.o.", bekroond met ijzeren kruis. Getoogde houten deur met houten tralie gevat in omlijsting met neuten en oren van gesinterde baksteen met gebogen kroon- en tandlijstje. Terracottabeeld van Heilige Rochus met hond tussen andere heiligenbeelden op altaar. Aan de muur hangen ingelijste religieuze prenten.
Kapel

Gavere
De gemeentes Merelbeke, Gavere, Melle, Sint-Lievens-Houtem en Oosterzele behoren gedeeltelijk tot het land van Rode.
Met de naam 'Rodeland' wordt de herinnering bewaard aan de nu ingeslapen maar eertijds zo belangrijke en karakteristieke baksteenindustrie in dit gebied. gemeenten. Om de stenen de nodige hardheid te geven,werden ze gebakken.
Bij het verhitten begon de klei te smelten en aaneen te klitten of te sinteren. De baksteen kreeg daarbij een rode kleur.
Auteur: jurgen.vandenbroucke
Gemeente

Sint-Martinus
Lastige kasseistrook omwille van zijn licht stijgingspercentage.
Na kerkgate wordt rechtsafgeslaan. Hier tref je nog enkele meters kasseien: de Holle Weg. Dit laatste deel is heraangelegd in de winter van 2007-2008.
Afstand: 2500m
Moeilijkheidsgraad: 4
Straat: Kerkgate-Karel Martelstraat
Plaats: Oudenaarde (Mater)
Routes die hier langskomen: Ronde van Vlaanderen-fietsroute: blauwe lus
Auteur: Centrum Ronde van Vlaanderen
Gebedsplaats

Museum Gust De Smet
Het Museum Gust De Smet is een museum in de Oost-Vlaamse deelgemeente Deurle. Het is gewijd aan het leven en werk van de kunstschilder Gustaaf De Smet en was een tijdlang het woonhuis van de schilder.
Het museum geeft een duidelijk beeld van de leefomgeving met het atelier op de eerste verdieping. In het atelier zijn een aantal doeken van hem tentoongesteld. Verder zijn er archiefdocumenten, de persoonlijke bibliotheek en gebruiksvoorwerpen te zien die een licht werpen op het leven van De Smet. Verder is de ontvangstkamer op het gelijkvloers open voor bezoekers en de slaapkamer op de eerste verdieping.
Auteur: Wikipedia
Museum

"Zondag aan de Leie" van Frits Van den Berghe
"Zondag aan de Leie" van Frits Van den Berghe is een schilderij over het uitstapje van de drie jonge kloosterbroeders op een rustige zondagmiddag in het dorpje Drongen in 1924. Van den Berghe beeldde de broeders af zoals het hoorde, met drie. De kloosterorde had een oud en onbuigzaam devies dat lokaal zo klonk: “Noeit mee twieen, wriee weinig alliene, ten minste mee drijën”. Jonge kloosterlingen mochten enkel in groep van drie buiten de abdijmuren. Alleen kun je iets doen waar niemand iets van weet. Met twee kun je altijd iets onder elkaar afspreken. Maar met drie zal je niet veel proberen want je loopt altijd het risico dat een derde verklikker speelt.
Expressionist Frits Van den Berghe had veel gevoel voor fijnzinnige humor. Drie schijnbaar totaal gescheiden leefwerelden treffen elkaar aan de oevers van de Leie op een zondag. Het decor is dat van de zuidkant van de abdij en de aanpalende parochiekerk van Drongen. Het monumentale abdijcomplex ligt net voorbij een meander van de Leie, waar de Pontbrug toegang verleent tot het oude Drongense dorpsplein. De kerktoren, ook wel peperbus genoemd vanwege de achthoekige vorm, is die van de abdijkerk
"Zondag aan de Leie" van Frits Van den Berghe hangt in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten in Brussel.
Auteur: Dromos
Dorpszicht

Assels
Het natuurgebied is een door de snelweg Brussel-Oostende doorgesneden eilandje tussen Drongen en Afsnee, dat maar langs één toegangsweg bereikbaar is. De spoorweg doorkruist het gebied. De Oude Leie slingert zich door het landschap en vormt een natuurlijke begrenzing tussen de laaggelegen meersen en de hogergelegen donk. Het meersenlandschap bestaat uit soortenrijke graslanden, doorweven met sloten. Elk voorjaar broeden hier grutto's en kieviten. In de korte vegetatie begeleiden ze hun donskuikens op hun eerste zoektocht naar voedsel. Andere broedvogels zijn slob-, krak- en kuifeend in de grachten, bosrietzanger en rietgors in de ruigere delen, kleine karekiet in het rietveldje aan de Boterput en ijsvogel in de oever van diezelfde Boterput. ‘s Winters dient het gebied als foerageergebied voor watersnip, bokje, waterpieper, vele tientallen smienten, wulpen, kemphanen, … Een rond-cirkelende buizerd, biddende torenvalk of jagende sperwer zijn ook vaste gasten. Er zijn twee uitgestippelde wandelingen. De bewegwijzerde Asselsroute van 6 kilometer brengt je ook langs de kijkhut in de Pontstraat. De Hoge Blaarmeersenroute van 2,8 km is niet bewegwijzerd.
Meer info www.levendeleie.be
Tip voor een rustpauze: Cafe Oude drie Leien - Dijkweg 15 – Drongen - tel 09 227 20 75
Auteur: Pasar Drongen
Natuurgebied

Molenberg
Beklimmingscode van RouteYou : E_2_c
Lengte : 0.47 km
Stijging : 33 m
Gemiddelde hellingsgraad : 7 m / 100 m - 6.82 %
Maximale hellingsgraad : 10.82 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Boigneberg
Beklimmingscode van RouteYou : D_c_e
Lengte : 1.02 km
Stijging : 56 m
Gemiddelde hellingsgraad : 5 m / 100 m - 5.21 %
Maximale hellingsgraad : 10.36 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Ohiobrug
De Ohiobrug is een brug over de Schelde in de Belgische stad Oudenaarde. De brug is een onderdeel van de Ohiostraat tussen de dorpscentra van Eine en Nederename. De brug wordt gekenmerkt door vier bizonbeelden met bronzen gedenkplaten.
Vóór de Eerste Wereldoorlog verbond een stalen brug over de Schelde Eine met Nederename. Deze brug werd in 1881 ingehuldigd door burgemeester Achilles Van der Straeten. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de brug in 1914 opgeblazen door het Belgisch leger om de Duitse aanval te vertragen.
Auteur: Landelijke Gilden fiets-, wandel- en autoroutes
Brug

Burchtmonument
Aan de voet van de Scheldebrug, op de rotonde, staat een herinneringsmonument aan de 12de-eeuwse burcht, in Doornikse steen, nabij de oorspronkelijke plaats. De Franse koning Louis XIV liet deze versterking op de Schelde-oever in 1648 vernietigen.
Over de brug rijden we verder over de Moerbeek, de grens tussen Gavere en Asper. Rechts zie je het bedrijf Breydel, producent van Breydelham, Breydelspek e.a., erkend als Oost-Vlaamse streekproducten.
Auteur: FIETSVRIENDEN GAVERE
Burcht

Kapelleberg
Beklimmingscode van RouteYou : D_3_d
Lengte : 1.22 km
Stijging : 63 m
Gemiddelde hellingsgraad : 5 m / 100 m - 5.07 %
Maximale hellingsgraad : 8.17 %
Auteur: Cols&Climbs@RouteYou
Helling

Hofstede Te Biest
Hofstede Ter Biest herbergt vier ruime, recent ingerichte gastenkamers (30 à 40 m²) in het hoofdgebouw van de vierkantshoeve. Ze werden sfeervol en comfortabel ingericht met kwaliteitsvolle bedden, zithoek met longchair, tv, internetfaciliteiten, ruimte badkamers met ligbad of inloopdouche, zicht op de Zwalmstreek, de Zwalmbeek of het binnenplein en enkele met slaapmogelijkheid voor twee tienerkinderen.
Auteur: Hofstede ter Biest
B&B

Jenny Montigny - "Kleuterschool te Deurle" - mudel Deinze
De kloosterzusters van de Orde van Sint-Vincentius à Paulo onderwezen in de Sint-Jozefschool. Ook wel aangeduid als ‘bewaarschool’, vond de kinderloze Jenny Montigny er inspiratie voor talloze werken. Montigny had een levenslange verhouding met de 26-jarige oudere Emile Claus nadat ze bij hem lessen volgde.
Auteur: Stad Deinze
Kunstplaats

Emile Claus - "Zicht op Deurle", 1920 - privéverzameling
Vanop de Molenberg, de heuvel waarop de ‘paalwoning’ van Cyriel Buysse stond, ontplooit zich een schitterend panorama: een slingerende Leie doorsnijdt de weiden, met op de voorgrond het kerkje van Deurle. Dit werk werd gemaakt tijdens één van de talloze bezoeken van de schilder aan zijn vriend-schrijver.
Auteur: Stad Deinze
Kunstplaats

Schuimcicade of spuugbeestje
Waarom voel je soms druppeltjes water op je vallen als je in de buurt van een wilg loopt in de maand mei-juni? En dat terwijl het perfect droog weer is? Slecht nieuws. Het is geen 'water'.
Je hebt ongetwijfeld al het soort schuimpjes aan een wilg zien hangen (zie foto), alsof er iemand in de boom gespuugd heeft. Het staat ook gekend als"koekoeksspuug" omdat deze schuimpjes vaak verschijnen in dezelfde periode dat de koekoek actief en goed hoorbaar is in de natuur, maar voor de rest heeft die vogel er niets mee te maken.
Het schuim dat je aan wilgen ziet, is geen speeksel, maar een beschermend schuimnest dat wordt gemaakt door de nimf van de schuimcicade, ook gekend als spuugbeestje (Philaenus spumarius). De kleine "jeugdvorm" van het insect insect zuigt per dag 10 keer zijn gewicht aan wilgesap op. Ze produceren het kenmerkende schuim door lucht in vocht te blazen dat via de anus wordt uitgescheiden. Dit schuim beschermt hen tegen uitdroging, zon en vijanden zoals vogels en spinnen. Maar het vocht in het schuim vormt druppeltjes die je soms op je hoofd voelt vallen in deze periode.
Natuurfenomeen

De Oude Abdij
Fietsende reporter Wouter Deboot aan De Oude Abdij, gelegen aan de Leie in Drongen, heeft een geschiedenis die teruggaat tot de zevende eeuw. Het Abdijcomplex is beschermd als monument.
Auteur: Mediahuis België
Abdij

Jagerij 79km Rit 66B WTCDCD
From Drongenplein 18, 9031 Drongen, Belgium
To Oude-Abdijstraat 28, 9031 Drongen, Belgium
Routing Race cycling - nicest